yayınladı.Adolf Hitler ve Benito Mussolini Yugoslavya gezisinde.Siyasi
Kariyeri [değiştir] 1924'de Münih'ten hükümeti devirmek için
 teşebbüslerde (Birahane Darbesi) bulundu fakat başarılı olamadı.
Bunun üzerine 10 ay hapse mahkum edildi ve bu zaman içinde "Mein Kampf"
 (Kavgam) isimli bir kitapta fikirlerini yazdı. Bu kitap, partinin bundan
sonraki faaliyetlerine yön verdi. 1924 ve 1929 yılları arasında partisi
 başarısız oldu. Ancak Dünya Ekonomik Krizinden sonra daha fazla oy
kazanabildi (1929). 1930 seçimlerinde yüzde 18 oy ile SPD'den sonra
 ikinci büyük parti oldu. Hitler'in oyları Katoliklerden daha fazla
Protestanlardan, şehirlerden daha fazla kırsal bölge ve kasabalardan,
işçilerden daha fazla orta ve üst kesimden geldi.

1932 yılında yapılan üçüncü genel seçim, 31 Temmuz tarihlidir. Seçim
sonuçlarından yine parlamentoda çoğunluğu sağlayabilen bir parti çıkmamıştır.
Toplam oyların yüzde 37’sini alan Nazi partisi, parlamentoda çoğunluğu
saylayamamakla birlikte en çok sandalye sayısına sahip partiydi.
1933 yılının Ocak ayında, Komünistlerin bir genel grevle tüm ekonomiyi işlemez
 hale getirerek bir “devrimci durum” yaratacakları ya da ülkede içsavaş çıkacağı
 konusundaki endişeler o derece derinleşmişti ki, Cumhurbaşkanı Paul von
Hindenburg Hitler’i, Katolik Merkez Parti’yle bir koalisyon kurarak istikrarlı bir
hükümet kuracağı umuduyla başbakan atamıştır.
Ancak Katolik Merkez Parti’yle bir anlaşma sağlanamadı. Milliyetçi Parti’nin de
desteğini alan Hitler, ülkeyi yeniden bir genel seçime götürmüştür.
Hükümette olmak dolayısıyla devletin tüm olanaklarını kullanan bir seçim
kampanyası yürütülmüştür. Öte yandan Hitler, hiçbir şekilde ulusalcı bir sosyalist
olmadığını, gerçekte ne olduğunu çok net bir şekilde, gereken yerlere anlatabilmişti.
Bu seçim kampanyası sırasında endüstri ve finans-sigorta devlerinden büyük miktarda
 mali destek sağladılar.
27 Şubat 1933 akşamı Reichstag’ta bir yangın çıkmıştır. Kundaklama olduğu ortadadır.
Soruşturma kısa sürede polisi Marinus van der Lubbe adından yarı-deli bir komüniste
 götürdü. Yangını çıkaranın kendisi olduğunu itiraf etti.Ertesi gün, Hitler Hindenburg’a,
anayasanın kişi hak ve özgürlükleriyle ilgili maddelerini
 ortadan kaldıran bir kararname imzalattı. İzleyen günlerde Nazi partisi ve Milliyetçiler
dışındaki tüm partilerin yayınları ve seçim çalışmaları durduruldu.
Herşeye rağmen 5 Mart 1933 günü yapılan seçimlerde Nazi partisinin oyları yüzde 44
düzeyinde kalmıştır. Milliyetçi partilerin oyları düşmüş olmakla birlikte parlamentoda
çoğunluk sağlanabiliyordu.
Seçimlerin hemen ertesinde parlamentodan bir “yetki kanunu” çıkartıldı. Bu kanun,
Reichstag’ın tüm yetkilerini dört yıl süre ile kabineye devrediyor, ve çalışmalarına bu
süre için ara veriyordu.

Ancak böyle bir kanun için parlamentoda üçte iki çoğunluk kararı gerekmektedir.
Bu çoğunluk kararının nasıl sağlandığı Nürnberg Mahkemeleri tutanaklarına da geçmiştir.
Oylamanın yapılacağı gün parlamento SA tarafından kuşatılmış, bazı Sosyal Demokrat
parlamenterler içeri alınmamıştır. Zaten 81 komünis parlamenter de seçimlerden önce
göz altına alınmıştı.
23 Mart 1933 günkü parlamento oturumunda “Halkta ve Almanya’daki Sıkıntının
Kaldırılmasına Dair Kanun (Gesetz zur Behebung der Not von Volk und Reicht) adındaki
yetki tasarısı kabul edilmiştir.
Bu kararnameyle yürütme ve yasama erklerini eline almıştır. Hemen ardından diğer
partileri yasakladı. Büyük bir propaganda faaliyeti yürüterek ve olağanüstü hitabet ve
ikna kabiliyetini kullanarak bütün Alman halkını Nazi bayrağı altında birleştirdi.
Kendisini, Almanların yanılmaz büyük lideri ilan etti ve halkı da buna inandırdı. Bundan
 sonra Alman halkı ölümüne kadar Hitler'in peşinden körü körüne gitmiştir.
Halka, ülkeyi içinde bulunduğu durumdan kurtaracağına söz verdi ve bu yolda
çalışmalarına başladı. Almanya'da aşırı artış gösteren işsizliği savaş hazırlığı için
kullanarak, iş sahası oluşturdu. Ülke genelinde büyük otobanlar inşa ettirdi.
Ülkedeki bütün aksaklıkların nedeni olarak Yahudileri ve çingeneler gibi bazı azınlıkları
 gösteriyor, Alman ırkının üstün ırk olduğunu söylüyordu. Bütün bir Alman halkını da
bunlara inandırmayı başardı ve tarihin en büyük soykırım faaliyetine girişti. Bütün
Yahudileri toplama kamplarında topladı. Çalışabilecek durumda olanlar ayrıldıktan
sonra diğerleri gaz odalarında öldürülüp, fırınlarda yakıldılar. (Bu faaliyetler sadece
Almanya'da değil, daha sonra işgal edilen bütün ülkelerde de gerçekleştirildi. Bu şekilde
 tüm Avrupa'da yaklaşık olarak 5.5 milyon Yahudi ve yarım milyon çingene öldürüldü.)
Alman ırkını iyileştirmek adına, binlerce zihinsel engelli insan da hastanelerde, verilen
 gizli emirlerle öldürülmüştür.
Hitler, tüm Almanca konuşan insanları bir çatı altında toplamak istiyordu (Avusturya ile
 Almanya sınırında bulunan bir kasabada doğması bunun nedenlerinden biri olarak gösterilir).
 Bu amaçla önce Avusturya'yı, daha sonra Çekoslavakya ve Polonya'yı işgal etti.
Bu işgaller, İkinci Dünya Savaşı'nı başlatan kıvılcım oldu. Batı Avrupa ülkelerini ve Rusya'yı

karşısına aldı. Bu cephe genişliği II. Dünya Savaşı'nın sonucunu belirleyen en önemli
etken oldu. Napolyon'un yaptığı hatayı tekrarlayarak kışın Rusya'ya savaş açması ve
daha sonradan Amerika Birleşik Devletleri'nin de savaşa dahil olması yenilgiyi hazırladı.
 Savaş sonucunda Almanya'nın yenilgisini gören Adolf Hitler ümitsizliğin iyice artması
üzerine 30 Nisan 1945'te Berlin'de karısı Eva Braun'la birlikte aynı anda siyanür hapı içip,
 önce Eva Braun'u sonrada kendisini bir silah vasıtasıyla vurarak intihar etti. Kendi
isteğiyle Führerbunker bahçesinde benzinle cesetleri yakılmıştır. Hitler'in bunu istemesini
n sebebinin Sovyet ordusu tarafından yakalanıp teşhir edilmek istememesi olduğu iddia
edilmektedir. Tüm bu 'resmi' hikayeye rağmen Hitler'in sonuyla ilgili çeşitli iddialar
 'komplo teorileri' seviyesinde de olsa hala tartışılmaktadır.
Hitler ölmeden önce ikili vasiyetnamesini yazdırmıştır: Siyasi ve Özel Vasiyetname.
Hitler'in siyasi vasiyetnamesi bir hınç çığlığıdır. Ona göre; Almanya bütün milletler için
 bir zehir gibi tehlikeli olan Yahudileri ve Bolşevizm'i kovalamaktan asla vazgeçmemelidir.
 Almanya'nın geleceğini tartışmasız bu olgu belirleyecektir. Hitler, savaşa girmekte haklı
 olduğunu savunuyor ve yenilgiden korkak yalancı generalleri sorumlu tutuyordu.
 Özel Vasiyetinde ise, tüm hayatı boyunca topladığı sanat eserleriyle doğduğu şehir olan L
inz'de bir müze kurulmasını istedi. Tüm şahsi mallarını partiye eğer parti kalmamışsa
devlete bıraktığını söylüyordu.